Home

  Na een aantal weken werken bij het project krijg ik een beetje een idee van het onderwijs hier op de scholen in Helenvale. Grote klassen (meer dan 40 kinderen), klassikaal onderwijs dat bestaat uit het overschrijven of leren van een lesje van het bord, nauwelijks tot geen aandacht is voor leer- en gedragsproblemen,  veel minder gemotiveerde leerkrachten en een benaderingswijze van kinderen die totaal anders is dan bij ons.
In Port Elizabeth krijgen we een rondleiding op “Sapphire, primary school”, een  “modelschool” en hier zie ik dat er ook uitzonderingen zijn. Op deze school is liefde voor kinderen een uitgangspunt; er wordt gestreefd naar goed onderwijs, er is individuele aandacht voor kinderen met problemen en ook hier vindt men dat het slaan van kinderen niet kan. Er is een soort medisch centrum verbonden aan de school en heel belangrijk is dat de hele community betrokken is bij de school.

Donderdag staat er een uitstapje naar op het programma naar de plaatselijke bibliotheek. In een lange rij vertrekken we om half 10 richting bib.
De kinderen krijgen een aantal sketches over dieren te zien en mogen daarna lekker rondneuzen tussen de boeken.  Je kunt zien dat de kinderen niet gewend zijn om naar de bibliotheek te gaan; boeken pakken en daarna weer terugzetten is ze volkomen onbekend. De dierenboeken zijn echter reuze populair.
Na een half uurtje slaat de onrust toe en wordt het tijd om weer te vertrekken. Op een veldje in de buurt eten we onze meegebrachte boterhammen.

Vrijdagmiddag is er geen school en begint voor ons het weekend. Omdat we door de
week steeds bezig zijn is het lekker om even een middagje niets te doen.
’s Morgens om half 7 gaat de wekker en vanaf dat moment ben ik eigenlijk de hele dag bezig. Vanmorgen stond ik om kwart over 7 was op te hangen en realiseerde me toen dat het geen vakantie is maar gewoon hard werken.

‘s Avonds om 6 uur is het hier donker en als de wekker om half 7 af gaat is het nog steeds donker.
De tweede week is begonnen...

Maandag is het ‘kappersdag’ bij Back 2 School. Alle kinderen moeten een voor een naar Franklin (onze zuidafrikaanse projectleider) en worden gemillimeterd. Als je het ziet schrik je wel even, maar eigenlijk ziet het er een stuk verzorgder uit. Een probleem; het was al lastig om de kinderen uit elkaar te houden; nu zien ze er bijna allemaal hetzelfde uit.

In de klas wordt er met de kinderen goed gewerkt. De jongens zijn vaak onrustig, maar eenmaal aan het werk zijn ze super gemotiveerd. Gemiddeld komen er elke dag zo’n 7 kinderen (niet steeds dezelfde) naar ons toe en we (Chantal, Eef en ik) zijn druk bezig met het maken van een programma voor langere tijd.

Vrijdag 11 juli om 14.30 uur begint mijn reis naar Zuid Afrika. Omdat het project op 14 juli start heb ik nog 2 dagen om in Kaapstad door te brengen.
Het zijn 2 fantastische dagen die enorm veel indruk maken. Ook zonder de foto's zal ik ze niet snel vergeten.
Als eerste is er het bezoek aan Robbeneiland, waar Nelson Mandela bijna 20 jaar gevangen heeft gezeten. De gids is een ex-gevangene en zijn verhaal is indringend en soms emotioneel en maakt veel indruk op mij.
De volgende dag zie ik de mooie natuur in en rond Kaapstad. Ik heb een tour naar de Cape Point en een bezoek aan de Tafelberg. Behalve de mooie natuur maakt het stukje geschiedenis van de gids indruk. De Nederlanders hebben zich in de 17 eeuw niet al te best gedragen hier. Ik voel me er soms een beetje ongemakkelijk bij.